من و پريسا شده بوديم دوستاي جون جوني همديگه من شده بودم خواهر نداشته اون و اونم شده بود خواهر نداشته من . شده بوديم يك روح در دو بدن  هميشه با هم بوديم .

يادمه شبا تلفن رو با خودم مي بردم تو رختخوابم يواشكي زير بالش با هم حرف ميزديم و مي خنديديم .

تمام اتفاقاتي كه تو مدرسه و وقتايي كه باهم بوديم با همديگه از تو دفتر خاطراتمون ورق ميزديم .

مگه پريسا ول مي كرد فقط ميخواست سوژه داشه باشه براي خنده كم نمياورد پريسا خيلي شاد و پر انرژي بود دست منم از پشت بسته بود چه جوري .

چند بار صبح خواب موندم هرچي مامان صدا زد انگار نه انگار كه بايد برم مدرسه خلاصه كه خواب موندم

مامانم خيلي عصباني شد گفت براي چي تا دير وقت تلفن صحبت ميكني از اين به بعد حق نداري تلفن رو با خودت ببري تو اتاقت كه تا دير وقت بيدار بموني شما دو تا كه همديگرو ميبينيد چه لزومي داره تا در وقت بيدار باشي كه خواب بموني و منم بيام كه غيبت نشه برات تو ديگه بچه نيستي كه حرف زدن هم اندازه اي داره .

من خيلي ناراحت شدم چون خنده هاي شبانه تعطيل شد  .

مامانم حق داشت حرفه بدي نميزد اما خب شور و حال اون موقع اين چيزا سرمون نميشد ديگه .

منم به پريسا گفتم كه شبا ديگه نمي تونيم تو رختخواب تلفني حرف بزنيم مامانم ممنوع كرده .

پريسا اخماش رفت تو هم گفت لابد مامانت ترسيد پوله تلفنتون زياد بياد  من از اين حرف پريسا خيلي ناراحت شدم گفتم حتما تو هم ميترسيدي پول تلفنتون زياد بياد كه همش به من تك زنگ ميزدي تا من بهت زنگ بزنم هان ديگه اونم هيچي نگفت و ساكت شد فهميد چه حرفه زشتي زده .

گفت من ميدونم چرا مامانت گفته با هم زياد صحبت نكنيد

تعجب كردم گفتم چرا ؟

گفت مامان از من خوشش نمي ياد 

گفتم مامان من اصلا اين طوري نيست اگر هم چيزي باشه به من حتما ميگه

بهش گفتم ببین پریسا خودت میدونی و درک میکنی من تک دختر خانواده هستم و تا حالا هرچیزی که خواستم برام فراهم بوده

حالا این چه ارزشی داره که من بخاطرش عزیزترین دوستمو ازدست بدم

 اون روز بين من و پريسا به تلخي گذشت .

چند روزي از ماجرا گذشته بود كه ما دوباره يخامون آب شد باز دوباره شروع كرديم تو سر كله همديگه زدن دوباره روز از نو روي از نو . . .

پريساي زبل خان پاستيل گرفته بود واي من عاشقه پاستيلم با طعم نوشابه خلاصه اومد پيشم عينه اين دختر بلاها گفت بده دو تا دوست اين طوري باشن با هم ديگه بيا اينم پاستيل ببين من چقدر به فكر توام

وقتي پاستيلا رو ديديم چشام برق زد پريدم بغلش كردم گفتم پريييييييييييسا كلي بوسش كردم

با اين كه تو خونمو هميشه چند بسته پاستيل موجود بود اما من بيرون هم كه ميرفتم اگه چشم ميخورد حتما ميخريدم امان از دست اين پاستيل

منم براش يه كارت پستال خريده بودم عكس قلبي بود كه شكسته شده بود . توسط پریسا ( شوخی کردم )

روز به روز شیطنت های ما بزرگ ترمیشد علیرغم این همه بازیگوشی

ما خیلی خوب درسامونو میخوندیم و از لحاظ درسی تقریبا هم سطح بودیم

اما این پریسا از هر موضوعی برای خنده استفاده میکرد هیچی از دستش در نمی رفت .

پریسا کلکسیون خنده بود . . .

وقتی فکر میکنم میبینم اون ما ما هیچ مشکلی نداشتیم آزاد و رها بودیم بدون اینکه غصه چیزی رو بخوریم یا بخواییم مسوولیتی داشته باشیم

واقعا دنیایی بود برای خودش

تا وقتی کوچکی دوست داری زمان تند و تند بگذر تا بزرگ شی

وقتی بزرگ میشی دوست داری برگردی به عقب تا به خاطر اینکه در فکر بزرگ شدن خیلی چیزها رو ندیدی دوباره ببینی .

واقعا ما آدم ها چرا از فرصتها استفاده نمیکنیم

 . . .

این و اول برای خودم گفتم که خیلی چیزها رو از دست دادم

ادامه دارد . . .